Z jakiej odległości widzą koty? To, jak widzi kot, wynika z jego potrzeb związanych z wielopokoleniowym przetrwaniem. Kot wyraźnie widzi obiekty znajdujące się najwyżej 6 metrów od niego. Wszystkie położone dalej są po prostu rozmazane. Dla porównania człowiek jest w stanie dokładnie zobaczyć rzeczy leżące nawet do 50 metrów Przedłużona ekspozycja na pola magnetyczne o niskim natężeniu, podobne do tych emitowanych przez popularne urządzenia domowe, takie jak suszarki do włosów, koce elektryczne i golarki, może uszkodzić DNA komórek mózgowych – twierdzą naukowcy z Wydziału Bioinżynierii Uniwersytetu Waszyngtońskiego. Od tego zależy bowiem skuteczność wprowadzonego leczenia. A sposobów na leczenie diplopii jest kilka. Leczenie diplopii może obejmować: operację – np. w przypadku porażenia mięśnia gałkoruchowego, zastosowanie okularów pryzmatycznych – powodują przesunięcie obrazu na plamkę żółtą siatkówki, podanie toksyny botulinowej A Po operacji pacjent musi zrezygnować z wszelkiej aktywności i wysiłku, a najbliższą dobę po zabiegu przeznaczyć przede wszystkim na odpoczynek. Ważne jest także, by nie dotykać i nie przecierać oka co najmniej 12 godzin po operacji zaćmy. Zaleca się także, by przez kilka nocy spać na boku przeciwnym do operowanego oka. Jak wygląda laserowa operacja zaćmy? Sam zabieg usuwania zaćmy trwa około 20 minut. Wraz z przygotowaniem do operacji i rekonwalescencją pooperacyjną możesz oczekiwać, że spędzisz od jednej do trzech godzin w klinice. Przed zabiegiem zostanie Ci podany lek znieczulający, który sprawi, że poczujesz się senny i zrelaksowany. . Katarakta może zostać zdiagnozowana na każdym etapie życia. Najczęściej pojawia się jednak w wieku około 50 lat, co ma związek ze zmianami degeneracyjnymi. To jak widzi człowiek z zaćmą, zależne jest przede wszystkim od typu choroby i jej stadium. Im bardziej jest zaawansowane, tym silniej obraz staje się zamglony, nieostry, a kolory wyblakłe. Wraz z postępującym zmętnieniem można zauważyć również, że zwykle czarne źrenice stają się szare lub wręcz białe. Jak widzi człowiek z zaćmą degeneracyjną (starczą)Jak widzi człowiek z zaćmą wrodzoną?Jak wygląda oko z zaćmą?Jak widzi człowiek z jaskrą a jak z zaćmą?Źródła Jak widzi człowiek z zaćmą degeneracyjną (starczą) Jak wynika z analiz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), z kataraktą boryka się około 40 proc. mężczyzn i około 45 proc kobiet po 74 roku życia. W zaawansowanym stadium rozwoju zaćmy, chory niemal całkowicie traci wzrok, rozróżniając wyłącznie natężenie świata. Pierwszym sygnałem rozwoju katarakty jest zmętnienie soczewki oka i pogorszenie ostrości widzenia. Jak widzi człowiek z zaćmą? Przede wszystkim trudność zaczyna sprawiać mu rozróżnianie kolorów, kształtów i konturów przedmiotów (szczególnie w słoneczny dzień lub po zapadnięciu zmierzchu). Ponadto wokół źródeł światła mogą pojawiać się świetliste obręcze. Wszystko to jest efektem ograniczenia ilości promieniowania, jakie przedostaje się przez zmętniałą soczewkę do siatkówki. Obraz zaczyna przez to przypominać ten, obserwowany przez brudną lub zaparowaną szybę. To jak widzi człowiek z zaćmą, zależne jest również od typu samej choroby. W przypadku zaćmy korowej, której towarzyszy zmętnienie tylko części soczewki może wystąpić diplopia, czyli podwójne widzenie. Ponadto obraz rozmywa się na krawędziach, a widzenie przy ograniczonym oświetleniu jest utrudnione. Przy zaćmie tylnej (podtorebkowej) szybko postępuje spadek ostrości widzenia do bliży, a naturalne funkcjonowanie przy intensywnym oświetleniu wywołuje duży dyskomfort (np. podczas prowadzenia samochodu nocą). Zaćma jądrowa związana jest z zażółceniem soczewki, przez co obraz sprawia wrażenie przydymionego. Przy tej odmianie katarakty pogarsza się wyłącznie ostrość widzenia do dali. Wielu chorych zastanawia się, czy przy zaćmie boli oko. Katarakta nie jest bolesna. Dyskomfort może jednak wywoływać światło, które po odbiciu od płaskiej powierzchni (np. tafli wody czy ośnieżonej drogi) trafia do oka. Nierzadko również pojawia się zmęczenie i łzawienie np. podczas czytania książki. Zaćma wrodzona ma charakter choroby genetycznej. Upośledza wzrok noworodka w różnym stopniu. Jeśli katarakta ma zaawansowane stadium w obu oczach – konieczna jest pilna interwencja chirurgiczna u nawet kilkutygodniowego dziecka. Tak wczesne wykonanie zabiegu ma na celu dostarczenie siatkówce oka bodźców świetlnych. Dzięki temu mniejsze jest ryzyko trwałego niedowidzenia, będącego skutkiem niepełnego rozwoju części aparatu optycznego. Wielu rodziców widząc, jak ich dzieci pocierają łzawiące oczy, zastanawia się, czy przy zaćmie boli oko. Podobnie jak przy katarakcie degeneracyjnej, tak i przy wrodzonej zachowanie takie jest efektem uczucia zmęczenia oczu – stąd ich pocieranie. Nie jest to jednak bolesne, choć może wywoływać u dziecka dyskomfort. Jak wygląda oko z zaćmą? To jak wygląda oko z zaćmą, zależne jest od stadium rozwoju choroby, Im jest on bardziej zaawansowana, tym wyraźniejsze jest zmętnienie soczewki. Stąd też nazwa choroby, która ma nawiązywać do zmętnienia (zaćmienia) narządu wzroku. Obserwując oczy osoby chorej, zauważysz, że źrenice nie są czarne, lecz stają się szare lub wręcz białe. W przypadku odmiany jądrowej choroby kolor może zmienić się na żółto-brązowy. Jeśli zauważasz u siebie pogorszenie ostrości widzenia i zaczynasz widzieć tak, jak widzi człowiek z zaćmą – skontaktuj się z okulistą, który przeprowadzi szczegółową diagnostykę, by potwierdzić chorobę. Wykonać może w tym celu badania: wziernikiem okulistycznym, biomikroskopem (w lampie szczelinowej); refrakcji oka, ostrości widzenia do dali i bliży, wrażliwości na kontrast, USG B. Jak widzi człowiek z jaskrą a jak z zaćmą? Zaćma jest chorobą polegającą na stopniowym zmętnieniu naturalnej soczewki oka. Przy jaskrze natomiast dochodzi do podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego i w konsekwencji do uszkodzenia nerwu wzrokowego. Warto przy tym zaznaczyć, że pierwsza z chorób może być skutkiem powikłań tej drugiej (i odwrotnie). Nie warto więc bagatelizować dolegliwości narządu wzroku. Jak widzi człowiek z jaskrą? Przede wszystkim pogorszeniu ulega ostrość widzenia, a obraz staje się zamglony, co przypomina początkowe stadium rozwoju katarakty. Jednak podwyższone ciśnienie wywołuje również silne bóle głowy i oczu, czego nie obserwuje się przy zaćmie. Jaskra jest chorobą nieuleczalną. Możliwe jest wyłącznie spowolnienie procesu utraty wzroku. W przypadku katarakty, dzięki metodzie fakoemulsyfikacji z wykorzystaniem ultradźwięków leczenie jest nie tylko skuteczne, ale i bezpieczne. W przypadku osób, u których zdiagnozowano obie choroby, po wykonaniu fakoemulsyfikacji konieczne jest stosowanie kropli, obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe, ponieważ jednym ze skutków ubocznych wykonania zabiegu usunięcia zaćmy może być wzrost ciśnienia. Przeczytaj więcej na temat zaćmy: Leczenie zaćmy Jak zmieniało się leczenie zaćmy Jak powstaje zaćma Czynniki ryzyka i powstawanie zaćmy Na czym polega operacyjne leczenie zaćmy Dlaczego warto pojechać do Czech na operację zaćmy Operacja zaćmy w Czechach Operacja zaćmy Diagnozowanie zaćmy Objawy zaćmy Widzenie po operacji zaćmy Leczenie zaćmy ziołami Jak się przygotować do operacji zaćmy Laserowe usuwanie zaćmy Jak widzi człowiek z zaćmą Zaćma a jaskra Źródła B. Iwaszkiewicz-Bilikiewicz, Zaćma (cataracta), „Geriatria” 2008, nr 2, s. 252–254. K. Z. Malewicz, M. Musialska, Opieka pielęgniarska nad pacjentem z zaćmą – studium przypadku, „Pielęgniarstwo Polskie” 2021, nr 3 (81), s. 131–136. M. Raulinajtys-Grzybek, R. Wachowicz, A. Maciejewski, Skuteczna i efektywna kosztowo organizacja opieki nad pacjentem z zaćmą, „OphthaTherapy” 2018, vol. 5, nr 5 (18), s. 119–127. M. Misiuk-Hojło, K. Zimmer, Jaskra a zaćma – wpływ zabiegu fakoemulsyfikacji zaćmy oraz zabiegów łączonych na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, „OphthaTherapy” 2019, vol. 6, nr 3 (23), s. 172–176. M. Spyra, E. Cisek, A. Cisek, S. Orkisz, P. Klonowski, T. Chorągiewicz, D. Nowakowska, R. Rejdak, Współczesne możliwości korekcji prezbiopii pooperacyjnej metodami implantacji soczewek wewnątrzgałkowych u pacjentów z zaćmą, „OphthaTherapy” 2016, vol. 3, nr 4 (12), s. 270–278. T. Pierzchalska-Mudyna. H. Malik R. Adamek, Jakość życia pacjentów z jaskrą, Wyższa Szkoła Gospodarki Krajowej w Kutnie, Kutno 2018. W. Omulecki, Zaćma, dostęp: r. Zaćma, inaczej nazywana kataraktą, polega na zmętnieniu soczewki oka. Prowadzi to do pogorszenia ostrości widzenia, a w wielu przypadkach nawet do całkowitej utraty wzroku. W zaawansowanych stadiach katarakty chorzy są w stanie jedynie odróżnić dzień od nocy. Na szczęście istnieje skuteczna metoda pomocy osobom z zaćmą – krótka, bezbolesna operacja zwana fakoemulsyfikacją. Specjaliści podkreślają, że świadomość społeczeństwa na temat tego groźnego schorzenia nadal jest niewystarczająca. Polacy często lekceważą pierwsze symptomy mogące wskazywać na zmiany w obrębie soczewki. W dzisiejszym poradniku postanowiliśmy przybliżyć, w jaki sposób diagnozuje się zaćmę i jakie objawy mogą jej towarzyszyć. Przyczyny zaćmy W większości przypadków zaćma związana jest po prostu z wiekiem. Tak zwana zaćma starcza obejmuje ponad 90% stawianych diagnoz. Zmętnienie soczewki oka pojawia się tu na skutek naturalnych procesów starzenia się organizmu. Z wiekiem przejrzysta soczewka staje się coraz bardziej matowa, traci też swoją elastyczność. Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono, że aż 45% kobiet i 40% mężczyzn po siedemdziesiątce ma tego rodzaju problemy. Pierwsze symptomy zaćmy starczej pojawiają się już w wieku 50-60 lat. Nie znaczy to, że zmiany w soczewce nie mogą dotknąć również osób młodszych. Najważniejszymi czynnikami ryzyka są tu urazy mechaniczne oka, stosowanie kortykosteroidów, wady refrakcji (szczególnie krótkowzroczność) oraz niektóre choroby przewlekłe (np. cukrzyca). Z kolei zaćma wrodzona, pojawiająca się u niemowląt i małych dzieci, może wynikać z predyspozycji genetycznych, infekcji przebytych przez matkę w czasie ciąży oraz przyjmowania przez nią pewnych leków. Objawy zaćmy Do najczęściej występujących objawów zaćmy zaliczane są przede wszystkim: • pogorszenie ostrości widzenia nie dające się skorygować okularami, • oślepianie przez jasne światło, • pogłębiająca się krótko- lub nadwzroczność, • trudności z rozróżnianiem kolorów, • wrażenie patrzenia przez gęstą mgłę, • utrudnione widzenie po zmroku, • większa niż zwykle męczliwość oczu. Diagnozowanie zaćmy Zaćmę można rozpoznać w bardzo prosty sposób. W tym celu należy po prostu udać się do okulisty i wykonać podstawowe badania. Na początek lekarz przeprowadzi z nami dokładny wywiad medyczny. Zostaniemy poproszeni o opisanie objawów oraz określenie, od kiedy nam towarzyszą. Pojawią się zapewne pytania o przypadki zaćmy w najbliższej rodzinie (u rodziców i rodzeństwa), przebyte choroby i urazy oraz historię leczenia okulistycznego. Następnie okulista przeprowadzi badanie w lampie szczelinowej. Zostanie nam podany środek rozszerzający źrenice – jego aplikacja jest całkowicie bezbolesna. Najczęściej do stwierdzenia nieprawidłowości w obrębie soczewki wystarczy analiza przedniego odcinka oka. Na podstawie takiego badania możliwa jest ocena rodzaju i stopnia zaawansowania zmian. W celu potwierdzenia rozpoznania często wykonywane jest również badanie dna oka. Zmiany w obrębie tej części oka mogą pojawić się nie tylko w przebiegu katarakty, lecz towarzyszyć także wielu schorzeniom ogólnoustrojowym (np. nadciśnieniu, miażdżycy czy chorobom serca). Niekiedy zaleca się przeprowadzenie badań rozszerzających. Należą do nich pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, topografia rogówki, biometria optyczna, pomiar gęstości komórek śródbłonka, OCT plamek, OCT nerwu wzrokowego. Gdy ich wyniki potwierdzą obecność katarakty (i nie ma żadnych przeciwwskazań) pacjent może być skierowany na zabieg fakoemulsyfikacji. Moja przygoda z zaćmą - Izabela Galicka Nigdy bliżej nie zastanawiałam się nad tą chorobą. Owszem, słyszałam oczywiście o dziesiątkach operacji tego schorzenia, ale prawie zawsze dotyczyły one osób w podeszłym wieku. Jakoś nigdy nie myślałam, że i mnie może ono dotknąć. Żyłam w błogim przekonaniu, że oprócz zaawansowanej krótkowzroczności, którą mam, żadna inna choroba oczu mnie nie dopadnie. Drugie moje fałszywe przekonanie wynikało z wrodzonego uporu. Chciałam bardzo wierzyć, że moje własne oczy wystarczą mi do końca życia. I że żadnej operacji nigdy się nie poddam. A tutaj, niestety, w wieku 49 lat musiałam całkowicie zrewidować to stanowisko. Zaczynało się dość niewinnie, i w sumie prawie niezauważalnie. Ot, może trochę częściej bolała mnie głowa, gdzieś głęboko za oczami. Kładłam to oczywiście na karb zmęczenia, zbyt długiego siedzenia przy komputerze itp. Potem, od czasu do czasu, zwłaszcza tuż po przebudzeniu, ale nie codziennie, widziałam wszystko przez lekką mgiełkę. Później jednak widzenie wracało do normy, a ja zapominałam o sprawie. Dolegliwości te były jednak tak mało uciążliwe, że wkrótce o nich zapominałam. Nie czułam też, żeby pogorszyła mi się ostrość widzenia, wprost przeciwnie, wydawało mi się nawet, że widzę troszeczkę lepiej. Jak się później dowiedziałam, jest to jeden z częstszych pierwszych symptomów tej choroby. I nagle, w przeciągu miesiąca przestałam prawie zupełnie widzieć. Wszystko za mgłą. Nie mogę czytać. Nie mogę właściwie pracować przy komputerze. Po prostu n i c n i e w i d z ę! Cały świat się rozmył, twarze znajomych, kontury postaci i przedmiotów. Kolory przestały być intensywne. Najgorzej było jednak z poruszaniem się w przestrzeni – nie widziałam krawędzi schodów, nie potrafiłam ocenić odległości. Z ledwością odczytywałam numery autobusów. Totalna panika, paroksyzmy lęku, przerażenie – tracę wzrok! Stało się to, czego najbardziej się w życiu obawiałam! Nie będę ukrywać – nie byłam w tym momencie dzielna. Dwa tygodnie leżałam na łóżku w samotności, odpalając papierosa od papierosa. Zastanawiając się, czy jutro jeszcze będę widzieć. Zastanawiając się, wbrew samobójczym myślom, które mnie nachodziły, czy dam radę żyć bez wzroku i jak. Jednak w człowieku instynkt życia jest czymś niesamowitym. Wstałam w końcu z łóżka i poszłam do lekarza. Wolałam już najgorszą diagnozę od tej niewiedzy i strasznej niepewności. Diagnoza, paradoksalnie okazała się wybawieniem – zaćma jądrowa w obydwu oczach. Ale to nie wyrok – raczej szansa – no, ale bezwzględnie konieczna jest operacja. Znalazłam się więc w pewnym sensie pod ścianą, czego bardzo nie lubię. Jeżeli nie zrobimy operacji, to z p e w n o ś c i ą nie będę widziała, i to w dodatku może stać się dość szybko. Jeżeli zrobimy – prognozy są bardzo dobre, doktor zapewnił mnie, że możliwa jest redukcja krótkowzroczności nawet do -4 dioptrii. Teraz, kiedy mam -20, ta możliwość graniczy dla mnie wręcz z cudem. Nie, nie zdecydowałam się od razu, musiałam to przemyśleć, choć argumentów „za” było zdecydowanie więcej. Wiecie, co w dużej mierze przeważyło? Może to głupie, ale nadzieja, że znowu będę mogła czytać książki. Jakoś nigdy nie mogłam się w pełni przekonać do audiobooków. Diagnoza przyniosła uspokojenie. Wiem, już na czym stoję. Mogę decydować o sobie. Wybrać lekarza, do którego mam zaufanie. I klinikę, która zapewni mi komfort psychiczny podczas operacji. Jestem wyciszona i spokojna. W dzień zakraplam co cztery godziny krople z antybiotykiem. Wieczorami słucham ulubionego Rachmaninowa. Czekam. Prawdę mówiąc, nie mogę już się doczekać. Żeby widzieć. Izabela Galicka Artykuł publikowany w ramach projektu „TYFLOSERWIS 2018–2021 INTERNETOWY SERWIS INFORMACYJNO-PORADNICZY", dofinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Dodano: 20-11-2019 13:22:10 W starszym wieku ludzki organizm jest narażony na wiele chorób. Do jednej z częściej występujących należy zaćma. Czym jest to schorzenie? Jak przebiega jego leczenie i proces rekonwalescencji? Zaćma to choroba gałki ocznej, która polega na mętnieniu soczewki oka. Soczewka jest to przeźroczysty i elastyczny narząd, który ogniskuje promienie świetlne. Odpowiada tym samym za powstawanie obrazu na siatkówce. W wyniku mętnienia soczewki pogarsza się zatem widzenie. Jasne kolory wydają się ciemniejsze, a obraz nieostry. U kogo może pojawić się zaćma? Zaćma, zwana inaczej kataraktą, najczęściej atakuje ludzi w starszym wieku. Jest to związane z powolną, naturalną utratą elastyczności soczewki u osób po 40 roku życia. Do innych przyczyn zaćmy zalicza się cukrzycę oraz urazy i stany zapalne oczu. Zdarzają się przypadki katarakty u bardzo młodych, nawet kilkumiesięcznych pacjentów. Choroba nazywana jest wtedy zaćmą wrodzoną. Jak leczyć zaćmę? Leczenie zaćmy polega na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu nowej, sztucznej. Jest to rutynowy zabieg refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Trwa on zwykle około 40 minut, a po 2 godzinach można wrócić do domu. Ze względu jednak na długie kolejki wiele osób decyduje się na operacyjne leczenie zaćmy w Po zabiegu niekiedy przepisuje się szkła korekcyjne. Sztucznej soczewce brakuje bowiem zdolności adaptacyjnych do widzenia bliskiego i dalekiego. Nie ma natomiast przeciwwskazań do noszenia soczewek kontaktowych. Rekonwalescencja po zabiegu W procesie rekonwalescencji najważniejsza jest regularna kontrola lekarska. Opatrunek na oku należy nosić przez 24 godziny. Później, przez kolejny tydzień – zakładać go na noc. Zabronione jest dotykanie oka. Kontakt z ręką czy nawet chusteczką higieniczną może doprowadzić do infekcji. Dwa, najlepiej do trzech tygodni po zabiegu, należy unikać nadmiernego wysiłku fizycznego i napinania mięśni. Nie ma natomiast przeciwwskazań do ruszania głową, można również czytać i oglądać telewizję. Lekarze określają, że oko potrzebuje od czterech do sześciu tygodni, by przyzwyczaić się do ciała obcego. Zabieg jest bezpieczny, a powikłania występują bardzo rzadko. Więcej informacji o całym procesie leczenia znajduje się na stronie Istnieje wiele chorób, na które człowiek zapada w starszym wieku. Postęp w medycynie ma na celu ich szybkie diagnozowanie i bezinwazyjne leczenie. Zaćma zalicza się do takich schorzeń. Nawet przy dużym problemie z zaćmą możesz odzyskać ostrość widzenia. Jedyny skuteczny sposób to prosty zabieg. Data dodania: 2022-01-04 Wyświetleń: 184 Przedrukowań: 0 Głosy dodatnie: 0 Głosy ujemne: 0 WIEDZA Licencja: Copyright - zastrzeżona Co to jest zaćma? Zaćma określana również jako katarakta jest zmętnieniem soczewki, najczęściej wynikającym z jej zużycia. To dlatego na przypadłość tę cierpią przeważnie osoby starsze. Soczewka z biegiem lat traci elastyczność, a następnie żółknie, zmniejszając swoją przezierność. Jest to zjawisko naturalne. W wyniku zmniejszenia ilości światła, które przedostaje się przez soczewkę oka, osoba dotknięta tą przypadłością widzi obraz jak przez mgłę lub zaparowaną szybę. Zaćma jest zmętnieniem pojawiającym się stopniowo. Pogarsza jakość wzroku pacjenta, a w ostateczności może nawet powodować całkowitą ślepotę. Zdarza się, że początki katarakty mylone są z wadą wzroku i tylko właściwa diagnoza oraz podjęcie leczenia może poprawić komfort życia chorego. Choć katarakta zwykle dotyka seniorów, może pojawić się również u osób młodych, dzieci, a nawet niemowląt. Do innych przyczyn jej powstawania należą urazy, stany zapalne oka, wady genetyczne lub rozwojowe gałki ocznej, przyjmowanie niektórych leków oraz choroby ogólnoustrojowe np. cukrzyca. Objawy zaćmy - jak je rozpoznać? Wszelkie niepokojące sygnały ze strony wzroku i oczu powinno się niezwłocznie konsultować z lekarzem okulistą. W przypadku katarakty do objawów należą: wyższa niż zwykle wrażliwość na światło, widzenie poświaty wokół świateł, pojawianie się podwójnego obrazu, utrata jego ostrości, szybki postęp wady wzroku, blaknięcie lub żółknięcie widzianych kolorów, tzw. kurza ślepota. Zabieg usunięcia zaćmy Jedynym skutecznym sposobem na przywrócenie ostrości widzenia osobie dotkniętej zaćmą, jest zabieg chirurgiczny. Wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym, przy pełnej świadomości pacjenta. Nie ma więc konieczności ponoszenia ryzyka, z jakim wiązałaby się pełna narkoza, co ma szczególne znaczenie w przypadku osób starszych i schorowanych. Cała operacja polega na usunięciu zmętniałej soczewki oraz zastąpieniu jej sztuczną soczewką wewnątrzgałkową. Zabieg wykonuje się jednorazowo. Jeżeli z czasem znów pojawi się jej zmętnienie, likwidowane jest już za pomocą lasera. Leczenie operacyjne cieszy się 95% skutecznością. Ewentualny brak poprawy widzenia po zabiegu spowodowany jest zwykle współtowarzyszeniem innych chorób oka, zwyrodnień siatkówki, czy zaniku nerwu wzrokowego. Zabieg należy do prostych i trwa krótko, bo maksymalnie 30 minut. Po podaniu do worka spojówkowego kropli lub żelu przeciwbólowego, lekarz wykonuje za pomocą lasera niewielkie nacięcie. Rozbija uszkodzoną soczewkę za pomocą ultradźwięków, a następnie odsysa ją. W jej miejsce wszczepiona zostaje sztuczna soczewka i założony opatrunek. Efekty zabiegu są natychmiastowe, a rekonwalescencja pacjenta nie trwa długo. Większość osób już na drugi dzień wraca do wykonywania swoich codziennych czynności, a po tygodniu zwykle nie ma przeciwwskazań nawet do schylania się i dźwigania. Czy są przeciwwskazania do operacji usunięcia zaćmy? Jak każda interwencja chirurgiczna, zabieg ten powinien być skonsultowany z lekarzem prowadzącym. Przeciwwskazaniem mogą być niektóre schorzenia, stany zapalne, infekcje wirusowe, padaczka, odwarstwienie siatkówki, patologiczne zmiany dna oka, ciąża, jaskra, stożek rogówki. Wybór soczewki zastępczej Jeśli Ciebie lub bliską Ci osobę dotknęła zaćma, musisz wiedzieć o możliwości wyboru soczewki wewnątrzgałkowej. Wśród dostępnych na rynku najnowocześniejsze to te trójogniskowe. Zapewniają one wysoką ostrość widzenia zarówno do bliży, dali, jak i w odległościach pośrednich. Tego rodzaju implanty soczewkowe pozwalają na powrót do życia bez okularów. Jeśli rozważasz zabieg usunięcia katarakty, pamiętaj, że nie należy do skomplikowanych, czy obarczonych wysokim ryzykiem, a brak reakcji na postępującą zaćmę może być oczekiwaniem na ślepotę. Licencja: Copyright - zastrzeżona

jak widzi człowiek z zaćmą